Inmiddels hebben we verschillende malen contact gehad met Angola.
Rosa is in het weeshuis geweest om voedsel te brengen en andere eerste levensbehoeften. Ook zorgt zij wekelijks dat er voldoende vers voedsel is bij Alice.
Goed om te horen dat het met Alice beter gaat. Er is nog een lange weg te gaan en we zijn blij dat we een sponsor voor haar hebben gevonden! Elke week eten en drinken en een mogelijkheid om komend jaar weer naar school te gaan. Wat voor ons zo vanzelfsprekend is…

Grote zorgen waren er om baby Whajamie. Dit meisje is achtergelaten bij oma omdat haar moeder in omstandigheden woont die te zwaar zijn voor dit meisje en haar iets oudere zusje.
Getroffen door malaria en ernstig ziek! De naam van de stichting deden we dagelijks eer aan: handen samen voor Angola en in het bijzonder voor dit kleine meisje. We zijn dankbaar dat we middelen konden achter laten voor dit soort onvoorziene omstandigheden.
Het is niet voor te stellen dat dit meisje dat dagelijks bij me in bed lag en graaide in mijn (voor hen!) zachte haren nu zo ernstig ziek werd. Ik wilde terug! Maar besefte dat ik hier evenveel kan doen als in Angola: handen samen! We waren blij en dankbaar dat we na een week goede berichten kregen. Het gaat weer beter!

Een transport staat klaar. Zakken vol kleding, maar ook ondergoed, toiletartikelen en zelfs een wasmachine gaan a.s. maandag op transport. Het is moeilijk om spullen te verzenden. De kosten zijn best hoog, maar meer dan waard! Deze eenvoudige middelen gaan naar gezinnen en naar het weeshuis Mama Madalena in Luanda. Zaken als ondergoed zijn onbetaalbaar voor deze mensen en toiletartikelen zijn niet eens verkrijgbaar (of nep en duur, gemaakt door chinezen)

%d bloggers liken dit: